Dit is Karel

Dit is Karel. Tot voor kort wist Karel nog niet dat hij Karel was. We vroegen ons überhaupt af of hij nog wel van zijn bestaan wist, zó mager en slecht zag onze vondeling eruit. Een paar dagen voor zijn ‘redding’ zagen we hem al wegschieten, díe is klein, dachten we. Maar toen we hem drie dagen later beter konden observeren wisten we dat hij het zonder hulp niet zou redden. De derde poging om Karel gewapend met een zacht fleecekleed te vangen slaagde en we gaven hem gelijk wat reeds ingekochte kattenmelk. Karel 1Wat aarzelend deed hij zich eraan tegoed. Inderdaad kattenliefhebbers, dat hadden we beter niet kunnen doen. Maar wisten wij veel. Bij katten denk je nu eenmaal aan melk en vis. We hebben Karel meegenomen naar de dierenarts die niet overtuigd was van zijn kans maar ook niet van zijn overlijden. Ons dierenhart nam hem weer mee naar VRIJ waar hij van ons met dekens, kattenbak, water, voer en een verwarming de nacht móest doorkomen. Dat lukte, maar niet van harte. Er zat niets anders op dan de dierenambulance bellen. Met een niet te onderdrukken trilling in mijn stem vroeg ik de alleraardigste dames mij te verzekeren dat Karel niet wéér naar de dierenarts ging. Want Karel verdiende een eerlijke kans en bij de dierenarts zou ‘het spuitje’ ongetwijfeld worden verkozen boven een medisch traject van infusen en geduldige verzorging. Overigens hebben we daar geen oordeel over, maar Karel – survivor als hij is – moest de kans krijgen op te groeien tot stoere, onverschrokken kater. De dames van de dierenambulance verzekerden Karel zodoende van een onderkomen bij de kittenopvang in Deil waar we hem zelfs later zouden kunnen adopteren. Hé gelukkig, anders dan zijn broertje of zusje die we helaas te laat vonden mag Karel wel leven!

Maar bellen met de kittenopvang over zijn toestand, dat durf ik niet.


Landgoed Anckerwaerdt
Beusichemsedijk 17, Culemborg